De baard van Nico

Het vriendje en ik liepen door Rotterdam. Dat doen we wel vaker, daar is niets geks aan. We liepen een boekenwinkel in, Van Gennep om precies te zijn. Ook dat is niet gek, want daar studeer je literatuurwetenschap voor. We zeiden gedag tegen de eigenaresse en stonden nog wat te praten, totdat: The Voice. Te herkennen uit duizenden. Het een beetje nasale stemgeluid van Nico Dijkshoorn klonk in onze oren. We haastten ons de trap op en hoorden een aantal verhaaltjes aan die te maken hadden met gehaktballetjes van de Ikea en draadjesvlees (had Nico Dijkshoorn honger?). Daarna ontstond een rij voor het signeren. Wij haastten ons naar beneden om een boek van Nico te kopen (nee, we zijn echt je grootste fans, maar we waren vergeten dat je een nieuw boek had geschreven, ja, echt!) en toen weer naar boven om in de rij te staan. Door de lange mensen (of ik ben gewoon klein) kon ik hem niet zien, maar af en toe hoorde ik The Voice wel. Minuten gingen voorbij. De mensen voor mij gaven hem een groen t-shirt met ‘Ich liebe Rotterdam’ erop. Ze vroegen wat hij ging doen.
‘Naar huis, naar mijn vrouw,’ zei Nico.
Wij waren aan de beurt.
Ik ging zitten, gaf hem een hand en toen viel het me op: de baard van Nico. Nu moet je weten, dat is niet zomaar een baardje van drie dagen. Nee, deze baard heeft weken kweken gekost. Deze baard heeft waarschijnlijk Valentijnsdag meegemaakt, misschien zelfs nog de sneeuw in Nederland. Dit was duidelijk een serieuze baard.
Ik heb niets tegen baarden, laat dat even duidelijk zijn. Maar terwijl Nico een Klaasje opschreef in mijn pasgekochte boek, kon ik alleen maar naar dat grijze bedeksel rond zijn kin kijken.

Tekst in boek: Laura, zo jong en dan al precies de goede boeken kopen. Jaloers, ik.
Klaas reed in sloten. Bleef hij liggen, in wielerkleding tot wij hem vonden. En dan maar schelden. Uniek in die tijd!

Ik dacht aan zijn vrouw, die hij straks zou zien. Hij zou haar een kus op de mond geven. Ik hoor haar zuchten.
‘Wanneer ga je je weer scheren, schat?’
Ik heb niets tegen baarden. Maar baarden prikken. Ze zorgen voor rode uitslag rond de mond bij het kussen. Baarden zijn als de doornen van een roos. Ze beletten je om de roos te plukken.
Zoenen is fijn, het is goed voor je relatie. In baarden blijven restjes Zweedse gehaktballen en draadjesvlees hangen. Beste Nico, doe je vrouw een plezier. Alsjeblieft.

Ik liep de boekenwinkel uit en gaf het baardloze vriendje een zoen.
‘Stond hem wel goed hè, die baard?’ zei hij.
Kleine Dingen kwam hard aan. Toch handig dat ik dat boek van Nico Dijkshoorn heb gekocht.

26 Responses to “De baard van Nico”

  1. Haha superleuk! En leuke tekst ook in het boek :)
    Maar de baard tsjah…mijn vriend heeft een baard (een echte, niet van 3 dagen niet scheren ;) ) en het went! Echt!

  2. Ik vind je verhaal geweldig! Echt waar!

  3. Hahaha, een vriendje met een baard lijkt mij ook geen prettig idee. Zeker niet als er etensresten in hangen :)

  4. Ik keek net in de spiegel, en nog eens. Maar ik laat hem toch maar staan. Zonder is nog erger.

  5. Goed geschreven ,levendig en met humor

  6. Haha erg leuk geschreven.
    Bij DWDD is Nico altijd zo scherp als een mes, heerlijk!

  7. Komisch geschreven! En tja, alle mannen laten weleens een dag of 2 hun baard staan en dan proberen we allemaal een heel klein beetje op Nico te lijken.. ;)

  8. Als reactie op mijn kale ex, heb ik nu een bebaarde man getrouwd. Ik kan je zeggen: ik zou niet anders meer willen :-)

  9. Leuk geschreven, ik ben niet zo’n baardentype… vind het maar bij weinig mannen mooi.

  10. Leuk stuk, Nico is de man!!! Ik heb wel medelijden met het vriendje. Sluipt waarschijnlijk vanaf nu iedere ochtend het bed uit om het millimetertje vers haar af te scheren voordat de grote denker wakker wordt, of kijkt iig met argusogen naar “kleine dingen” op het nachtkastje.

  11. @Martijn: Haha! Nou, eerlijk gezegd heeft hij een driedagenbaardje, maar ik dwing hem eens in de zoveel tijd om die af te scheren (niet te vaak, anders ben ik weer een zeur).

  12. Ha ha. Erg grappig. :P

  13. Wat geinig zeg.
    Hoe was het boek? Ik vind zijn gedichten bij 3fm altijd wel goed, dus ben benieuwd of het boek aan aanrader is.

    Mijn vriend heeft, net als Nico, een flinke baard. Prikt af en toe een beetje, maar daar kan ik mee leven ;) Het staat hem zoho goed!

  14. Heel leuk! Ik hou ook niet van baarden haha, maar dit is echt leuk geschreven!

  15. Trackbacks

Leave a Reply to Martijn van Kleffen