Er is geen goed antwoord op ‘hoe gaat het?’

‘Hoi!’
‘Hey!’
‘Hoe gaat het?
‘Goed met jou?’
‘Ja, met mij ook goed.’
‘Mooi zo.’

Zo gaan die gesprekken meestal. Op straat, op msn, aan de telefoon. Je vraagt hoe het gaat met iemand, hoe iemand zich voelt. Maar waarom vraag je daar eigenlijk naar als je nooit het juiste antwoord zult ontvangen? Ja natuurlijk, iemand kan zich goed voelen en dat ook zeggen, maar dat maakt het nog geen juist antwoord. Hoe kun je ooit uitleggen hoe je je werkelijk voelt? Is dat überhaupt mogelijk? Schiet taal als medium op dat punt niet tekort?
Je weet nooit zeker of iemand van je houdt, totdat hij of zij het zegt. En zelfs dan is er nog geen zekerheid, want leugens worden vaak gemaakt. Stel dat jouw geliefde zegt van jou te houden. Weet je dan ook wat dat in houdt, hoe dat voelt? Je geliefde kan vertellen: ‘Als ik aan je denk, moet ik glimlachen. Ik krijg een warm gevoel van binnen wanneer ik je zie. Ik vind het fijn om je te liefkozen.’ Maar de kern van dat gevoel, het houden van, is niet uit te leggen. Het zit al in het woord zelf: gevoelens – voelen. Maar aangezien je gevoelens niet als voorwerpen door kunt geven aan andere personen, ben je niet in staan te ervaren wat een ander voelt.
Het klinkt misschien treurig, om nooit te kunnen achterhalen wat een ander werkelijk voelt. Maar het kan ook spannend, mysterieus of beter zijn. Er valt nog zoveel te ontdekken.

14 Responses to “Er is geen goed antwoord op ‘hoe gaat het?’”

  1. De vraag: “Hoe gaat het?”, is natuurlijk vooral een beleefdheidsformule, net als het antwoord op die vraag. En laat ons eerlijk zijn: als je vraagt aan de ander hoe het gaat dan verwacht/hoop je dat het antwoord zal zijn: “Goed, dank je.” waarna jij opnieuw kan overgaan tot de orde van de dag.
    Je kan natuurlijk nooit echt zeker weten wat die ander voelt. Maar je kan die ander wel de gelegenheid geven/uitnodigen/het vertrouwen geven om jou te vertellen wat hij echt voelt. Dat vergt natuurlijk tijd en die is er niet altijd.

  2. Toch geloof ik, ook al zie ik absoluut een punt van waarheidn in je verhaal, dat je het kan voelen als iemand echt van je houdt. Dat je het voelt als je samen bent, als je samen ligt en samen knuffelt.
    En agh, ik ben blij met het beleefde “goed” op mijn vraag hoe het gaat, als ik bij iedereen een heel relaas zou krijgen hoe het echt zou gaan zou ik aan het eind vande dag leeggezogen zijn hahaha

  3. Men vraagt alleen maar hoe het gaat, omdat men zich gedwongen voelt om het te vragen. “Iedereen doet het, dus ik ook”. Op die manier komt de vraag ook niet meer over als daadwerkelijke geïnteresseerdheid, maar enkel als plicht die iedereen gewoon maar uitvoert. Terwijl er in welke soort gelijkwaardige (dus geen ouder-kind o.i.d.) relatie dan ook geen enkele plichten zouden moeten zijn, maar men zou alles moeten doen omdat die relatie er is. Zodra er namelijk plichten zijn, wordt het in je hoofd met iets negatiefs gelinkt (ten minste, bij de meesten, want de meeste mensen vinden plichten iets negatiefs).

  4. In limburg zeggen ze altijd:

    ‘Hé enne?’
    ‘Joa ouch enne.’

    Slaat helemaal nergens op en je weet nog niks.
    Erg goed over nagedacht deze blog :)

  5. Ik kan die vraag niet uitstaan! Mijn vriendje vraagt het altijd… en ik ontwijk dan meestal het antwoord :P

  6. Mijn ervaring is, je komt er vanzelf wel achter of degene écht van je houdt of om je geeft.

    Je gevoelens kwijt kunnen bij iemand zou je ook uit jezelf moeten kunnen doen, bij iemand die daar niet om hoeft te vragen. Hoe gaat het is de openingszin om positief te beantwoorden in plaats van negatief. Zelfs als je mijn tante vraagt die kanker heeft hoe het gaat, zegt ze altijd goed.

    Mijn ervaring is ook dat als je de vraag als openingszin gebruikt van een gesprek, dat gebeurt door mensen die niet zo dicht bij je staan, die überhaupt al niet heel persoonlijk jouw ditjes en datjes hoeven te weten. Mijn vriendje vraagt bijvoorbeeld nooit hoe het gaat. Hij weet dat als ik met iets zit ik er uit mezelf wel mee kom. Dat is fijn, want als mensen er naar vragen, is het nooit het goede moment om met je hele hebben en houden op tafel te komen.

  7. Goed geschreven!
    Door kun je nog eens goed over na denken :)

  8. Hey,
    Als we alles van elkaar zo konden zien, dan was er denk ik niks meer aan, dan zouden honderde vragen die bestaan, er ineens niet meer zijn. Soms is het moeilijk, maar zoals je zelf al schrijft het kan ook spannend, mysterieus of beter zijn.

    Xoxo, leoniae
    p.s: Bedankt voor je reactie op mijn blog ;).

  9. Wow. Wat een leuk stukje! :’)

    Ik denk trouwens ook dat wanneer je vraagt aan iemand ; ‘Hoe gaat het?’ mensen niet echt benieuwd zijn naar het werkelijke antwoord. Stel dat je de vraag stelt aan iemand; ”Hej! Hoe gaat het nou met je?” en je krijgt het antwoord ”Flink klote. Echt behoorlijk beroerd.” Ik denk dat de meeste van ons, waaronder ikzelf, verrast zullen zijn en met een mond vol tanden zouden staan. Ik zou misschien iets mompelen van; ”Oh. Vervelend.” En me snel uit de voeten maken. Mensen willen niet echt weten wat er in iemand om gaat denk ik. Soms ook vast wel. Maar meestal niet, hebben ze aan zich zelf genoeg. Wij zijn nou eenmaal egoïstische wezens, dat betekend overigens niet dat we ons daar bij neer moeten leggen!

    -Bedankt voor je reactie op mijn blog.

  10. De vraag “hoe gaat het?” is natuurlijk ook vrij oppervlakkig.. Ik wil daarmee eigenlijk nooit weten hoe iemand zich voelt. Als ik dat wil weten vraag ik: “Hoe voel je je nu?”. Hoe het gaat is gewoon een algemene, oppervlakkige vraag.. Uit gewoonte, uit plichtsgevoel, een manier om een gesprek te openen, om de ander erkenning te geven voor zijn aanwezigheid. Als je alleen goedemorgen zegt tegen een collega komt dat toch minder vriendelijk over. “Hoe gaat het?” staat voor mij gelijk aan “Hoe was je weekend?” en “Heb je nog leuke plannen voor vanavond?”. Ik wil het best wel weten, maar ben met een kort antwoord ook al snel tevreden..

  11. Sommige vormen van beleefdheid moet je denk ik maar gewoon accepteren, en niet uitpluizen. Hoewel ik ’t heerlijk vind om hierover na te denken en dus ook dit stukje te lezen :)

  12. Hoi, hoe gaat het met jullie?

  13. Trackbacks

Leave a Reply to Renske Dijk