Like & dislike (4)

Like

– Een bril hebben.
– Lenzen hebben.
– In de VARAgids van 8 augustus stond een interview met Adriaan van Toor (van Bassie en Adriaan) wat sowieso een geweldig interview was. Een goede quote van Adriaan vond ik dit: ‘Met lachen gaat pijn niet weg, maar met huilen ook niet en lachen is toch leuker.’ (Ik heb dit blogje eerder geschreven, maar later is gebleken dat Adriaan niet zo blij was met het interview, hij zegt dat veel van zijn woorden zijn verdraaid.)
– Alice in Wonderland en Through the Looking-Glass herlezen.
– Mensen gedag zeggen op straat.
– Franse liedjes.
– Manuscripta. Wie gaat 1 september ook?
– ‘What’s cooler than being cool?’ ‘ICE COLD!’ En ‘Shake it like a Polaroid picture.’ En het liedje. En de clip.
– Knuffelen.
– Tijgerbroodjes en deze brief erover.
– Post krijgen. En dan niet van de bank of reclame he.
– Zonnebrandcrème met glitters (it’s so shiny!).
– Dat je een woord verkeerd typt in Google of dat je te snel op enter drukt en dat het ALTIJD wel iets blijkt te zijn. Wonderbaarlijk.
– Toon Tellegen en talloze verhalen en gedichten van hem, maar om er maar eentje te noemen: ‘Wij twee.’
– Jullie! Hvj, hartje, wjnmk, ntb forevah! *zet kleffe modus uit*

Dislike

– Een bril hebben.
– Lenzen hebben.
– De sportzomer. Zomer: oké. Sport: nee.
– Liedjes die tachtigduizend keer op de radio komen en dat zijn dan ook nog liedjes die jij – hipster dat je bent – al veel eerder ontdekt hebt en dus al voordat hij op de radio kwam tachtigduizend keer gehoord hebt.
– Dat niemand mijn kamer wil opruimen. Hoe bedoel je flauw?
– Franse liedjes luisteren, maar geen idee hebben wat er gezongen wordt.
– Lievelingspennen die kapot gaan.
– Temperaturen van dertig graden of hoger. Dat kan arme Laura niet aan (en temperaturen van lager dan tien graden eigenlijk ook niet, dus zo heel veel blijft er dan niet over).
– Een volle kledingkast, maar toch niks om aan te trekken. Nee, hoe kom je erbij dat dat aan mij ligt?
– Zonnebrandcrème met glitters (ik ben verdomme geen vampier uit Twilight!).
– Dat je iemand niet verstaat: ‘Wat zeg je?’ Hij/zij zegt het nog een keer. Shit, je verstaat het nog steeds niets. ‘Sorry, ik versta het weer niet, wat zeg je?’ Hij/zij zegt het nogmaals. En weer versta je het niet. Maar ja, om dan nog een keer te zeggen dat je het niet verstaat, dat staat ook weer zo stom. Dus doe je net alsof je het wel verstaan hebt… (Of ben ik de enige gek die dit overkomt?)