Posts tagged ‘jeroen’

juni 27th, 2015

Leven met een Leidse R

Het eerste wat opvalt aan mijn vriend, na zijn uitzonderlijk mooie krullen, is zijn bekakte accent.
‘Wat, ik wist niet dat Jeroen uit Wassenaar kwam?’
Komt hij ook niet. Hij is in Leiden geboren.
‘Aaah, dat verklaart het!’
Maar zijn ouders niet. En ze praten ook niet bekakt.
‘Huh?’
Hij heeft wel op hockey gezeten in Veurschoten Voorschoten.
‘Dat verklaart het.’

Nu denken jullie weer dat ik overdrijf. Maar mijn moeder zei een keer: ‘Ja, hij praat heel bekakt, maar op een gegeven moment wen je er wel aan.’ (Oftewel, een gevalletje: je moet er mee leren leven)

Maar het ergste komt nog. We gingen een keer naar het circus (don’t ask, gratis kaartjes).
‘Ga je mee?’ vroeg Jeroen.
‘Waar naar toe?’
‘Het cercus,’ zei hij met een Leidse R.
‘Sorry, het wat?’
‘Het cercus,’ bleef die nietsvermoedende jongen zeggen. Totdat hij door had dat ik hem keihard uit stond te lachen (sindsdien zegt hij het woord nooit meer).

Het is natuurlijk best moeilijk. Zo zegt hij ook ‘mijn grootouders’ in plaats van ‘mijn opa en oma’ (‘Ja, want dat is veel te lang om te zeggen.’ En die lacht mij dan uit, omdat ik ‘afstand’ zeg in plaats van ‘afstandsbediening’.). Ik moet mensen altijd even waarschuwen, voordat ze hem ontmoeten en soms voor ondertiteling zorgen. In mijn omgeving wordt er regelmatig gefluisterd wat ik met zo’n bekakte economieleraar moet. Tja.

Je moet nadelen gewoon zien om te buigen naar voordelen. En dat is waarom wij later in Wassenaar gaan wonen. En een zoon en een dochter krijgen. Ik verheug me nu al op dat het moment dat Jeroen roept:
‘Roderick! Anne-Fleur! Eteeeeeen.’
Niets beter dan lachend aan het avondeten beginnen.

(en het is natuurlijk ook geweldig om hem te imiteren, als je me wil boeken, bel me)

mei 20th, 2015

SCOOP!!! Dé waarheid over Jeroen (ook wel bekend als Laura’s slaaf)

De laatste tijd krijg ik steeds vaker opmerkingen als: ‘Wat vindt Jeroen er eigenlijk van dat je hem neerzet als een lulletje lampekatoen?’

Zelfs mijn moeder zei ‘Arme jongen.’, nadat ze dit stukje had gelezen. En omdat ik gek word van het gezeur, hier dan de echte, ekte, echte waarheid.

Beloofd.

Jeroen is geen lulletje lampekatoen. In tegendeel. Als je hem voor het eerst ziet, denk je dat het een arrogante lul is met een bekakt accent en uitzonderlijk mooie krullen. Als wij in gezelschap zijn, is het enige dat we doen tegen elkaar bitchen, terwijl we elkaar ondertussen stiekem kusjes geven. Het is wel eens voorgekomen dat ik voor hém heb gekookt (een halve keer, maar toch). Ik moet zelfs bekennen dat ik wel eens naar zijn verhalen luister (ook al zijn ze niet interessant).

Ik laat mijn blogs over hem altijd eerst lezen. Bij de blog over Berlijn was híj zelfs degene die met het laatste stukje kwam (dit stukje dus: Waar wil Laura trouwens heen de volgende vakantie: Engeland Waar wil Jeroen heen de volgende vakantie: daar heeft hij niets over te zeggen).

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het komt minimaal één keer per week voor dat Jeroen vraagt of ik wil stofzuigen en dat ik het dan ook nog doe. Met tegenzin, dat wel. Ik strijk zijn overhemden. Ik heb zelfs een keer ‘Gezondheid!’ gezegd toen hij moest niezen.

Dus maak je geen zorgen, deze jongen kan mijn neiging tot dictatorschap echt wel aan. Hij is immers zelf net zo erg.

(maar uiteindelijk blijf IK wel de baas, wat hij ook doet of zegt)

mei 7th, 2015

Drie dagen Berlijn in drie minuten

vogel

Wat: een weekend dat niet in een weekend viel naar Berlijn
Met wie: Jeroen, beter bekend als mijn slaaf
Wanneer: 4 t/m 6 mei
Waarom: gewoon
Wat hebben jullie gedaan: vooral gegeten en een beetje cultuur
Wat hebben gegeten: niet-Duits eten zoals crêpes met Nutella en ijs (oeps)
Wat voor rare dingen deed Jeroen: Nederlands terug praten als iemand in het Duits iets tegen hem zei
Wat voor rare dingen deed jij: ik doe nooit rare dingen
Wat was het hoogtepunt: het eten en het musje dat rijst van mijn wijsvinger at (zie foto)
Was er nog een hoogtepunt: de schommelstoel bij het eerste terras en dat Jeroen er vanaf pleurde
Welke zin werd het meest gesproken: ‘Ik heb pijn in mijn voeten.’
Door wie: geen commentaar
Zijn jullie nog uit geweest: we zijn alleen out gegaan in bed (als in: slapen)
Hoe vaak zeiden jullie dat jullie Dikkie misten: minstens vijfentwintig keer per dag
Hoe blij was Dikkie dat jullie er weer waren: net zo (niet) blij als wanneer we tien minuten weg zijn geweest
Wat gaan jullie nu doen: huilen om de verplichtingen die we probeerden te vergeten toen we in Berlijn waren

Back to reality.

(Waar wil Laura trouwens heen de volgende vakantie: Engeland
Waar wil Jeroen heen de volgende vakantie: daar heeft hij niets over te zeggen)

april 12th, 2015

Vijf dagen zonder slaaf: een verslag

Jeroen ging naar Istanbul. Ja. Niet met zijn minnaar ofzo, maar gewoon met zijn studie. Scholen bezoeken (hij studeert voor leraar economie, I know, boringgg), een beetje cultuur en vooral veel eten en drinken.

Ondertussen zat ik thuis. Zonder slaaf. Ik heb het nog nooit zo moeilijk gehad in mijn leven. Wie moest nu mijn eten koken, mijn rug masseren, horen welke gekke dromen ik nu weer heb gedroomd? Het was een hel. Maar ik heb het overleefd. Hier mijn verslag.

Aantal keer dat ik gekookt heb: 0 (lang leve restjes en patat)
Aantal minuten dat het me kostte om in slaap te vallen zonder een knuffel/kacheltje van 1.85 m naast me: 80.000
Aantal stukjes spekkoek gegeten met Manon als troostvoer: zeg ik niet
Hadden jullie ook niet al een groot stuk kwarktaart genomen daarvoor:
Hoeveel keer genoten, omdat ik kon föhnen zonder dat iemand klaagde over hoofdpijn, of een hersenloze serie kon kijken zonder dat iemand klaagde over hoofdpijn, of klagen zonder dat iemand klaagde over het klagen: 80.000
Aantal keer geskypt met slecht internet en een hoop lawaai op de achtergrond (niet van mijn kant): 2
Aantal kleffe whatsappjes: 50
Hoeveel heb je hem gemist: ontelbaar veel
Wat was het eerste dat hij deed toen hij je zag: klagen over dat de paspoortcontrole zo lang duurde
Hoe houd je het met hem vol: hij kookt voor me
Hoe blij ben je dat hij er weer is: ligt eraan wat hij vanavond gaat koken
Hoe houdt hij het met je vol: ik weet niet waar je het over hebt

Tags:
december 4th, 2014

EXCLUSIEF: interview met dé vriend van dé Lauradenkt!!!

Ja hoor mensen, we hebben hem! Een exclusief interview met de vriend van ’s werelds bekendste blogger wiens naam we al niet eens hoeven noemen, want wie kan dat anders zijn dan… oké, we zeggen het toch maar voor de zekerheid: Laura denkt! Jullie weten vast wel dat hij Jeroen heet en enorm geluk heeft dat hij mag samenwonen met zo’n geweldig persoontje. Maar wat weten jullie eigenlijk van hem? Wij komen vandaag met de scoops*.

Hoe is het om dé vriend van dé Lauradenkt te zijn?
Een grote eer natuurlijk. Het is geweldig, maar ik heb het er ook hartstikke druk ermee. Die fame is ook een klein gedeelte voor mij en dat is al heel veel. Ik word dagelijks overspoeld met vriendschapsverzoeken, mensen die met me op de foto willen en interviewverzoeken. Normaal werk ik daar niet aan mee, want alle spotlights moeten op Laura gericht zijn, maar voor jullie maak ik een uitzondering.

Wat vind je het leukst om te lezen op haar blog?
Blogs die over mij gaan. Dan krijg ik hetzelfde gevoel als wanneer ik in de spiegel kijk. Ik word dan helemaal warm van binnen en begin zelfs een beetje te blozen.

Wat is het minst leukst om te lezen?
Die depressieve liefdesverhaaltjes. Ik kan me er namelijk niets bij voorstellen dat liefde níet leuk kan zijn, want met Laura is het perfect. En met mij natuurlijk.

Ben je wel eens jaloers op de fame van LD?
Wie is LD?

Word je vaak herkend? Vind je dat leuk?
Nee, ik word niet vaak herkend, want Laura overschaduwt me, ook al is ze niet zo groot. Maar als ik dan herkend word, laat ik het meteen weten op al mijn social media-kanalen. Volg me via @hetvriendjevanlauradenkt!

Hoe blij ben je dat je door LD bent verkozen als vriendje van?
Ik had liever voor iemand anders gekozen, maar zo’n bekend persoon kan ik natuurlijk niet afwijzen.

Waar zou LD nog (meer) over moeten schrijven?
Nog wat meer over mij, dat onderwerp spreekt me wel aan. Profiteren is voor heren, zeg ik altijd.

Wanneer komt Jeroendenktniet.nl online?
Dat kan ik Laura niet aandoen, want dan is ze binnen no time al haar lezers kwijt.

Wat vind je van het beeld dat LD van je neerzet als lullige, niet-dominante, gekke, kleffe flapdrol?
Ik kan er weinig aan doen, want ik heb immers niet de broek aan in de relatie.

Wanneer ga je LD nou ten huwelijk vragen? Echt hoor.
Nooit, want ik ben een grote flapdrol. Maar ik ga na veel blackmailing waarschijnlijk wel overstag.

Wil je nog iets zeggen tegen de lezers van LD?
Help!

*Dit interview is enigszins aangepast door de redactie wegens het tegenwerken van de geïnterviewde.

oktober 27th, 2014

Twee jaar

Het eerste jaar is natuurlijk spannend en leuk. Vlinders in je buik, blosjes op de wangen, dromen in je hoofd. Maar daarna hoort de verliefdheid toch wel over te gaan. Eigenlijk is het tweede jaar van een relatie best stom. Je krijgt ruzies, je ontdekt dat de ander vreselijke gewoontes heeft en af en toe ben je jaloers, omdat je liefje ‘Hallo,’ zegt tegen de ober/serveerster. Eigenlijk zou je gewoon na een jaar moeten kappen met die relatie toch?

Dat hebben wij dus niet gedaan. Sterker nog, Jeroen en ik zijn gaan samenwonen. Als je dat een jaar geleden tegen hem had gezegd, had hij je waarschijnlijk keihard uitgelachen of gaan huilen in een hoekje, maar mijn overtuigingskracht is nogal, nou ja, krachtig en overtuigend.. Nee oké, ik had het ook niet verwacht. Maar mijn huisgenootje was twee weken op vakantie, het leek ons wel grappig om te kijken hoe het was als Jeroen die twee weken bij mij zou zijn en… we wilden allebei eigenlijk niet dat hij wegging. Dus dan zoek je van ellende maar naar een huis en die vonden we nog ook.

Zaterdag krijgen we een kat en jullie weten wat de volgende stap is: trouwen. Ik heb hem nog niet overtuigd, ook al zeg ik elke dag dat ik met hem wil trouwen, maar dat komt nog wel. Tips zijn welkom.

En vandaag, 28 oktober (tenzij je dit in dat ene kwartiertje, voordat het dinsdag wordt,  leest) hebben we twee jaar ‘verkering’, zoals ze dat op de basisschool noemen. Het is cliché, maar echt waar: ik word nog steeds blij als ik hem zie, we knuffelen elke dag, zoenen zelfs nog in het openbaar (en dus niet alleen als er één iemand naar werk/school gaat ofzo, zoals het hoort als je twee jaar bij elkaar bent) en nog meer van dat soort achterlijke dingen.

Daartegenover staat wel dat ik hem elke dag vervloek, omdat hij niets opruimt en hij mij, omdat de badkamervloer altijd nat is als ik gedoucht heb, maar hé: de hele tijd klef doen wordt ook wel een keer saai hoor.

Kortom: ik ben heel blij met deze gekkerd.

(en nog veel blijer als we over een paar jaar gaan trouwen)

Tags: