juli 7th, 2015

Alle tijd

Ik heb nu alle tijd om te bloggen. Maar ik doe het niet, want ik weet niet waarover. Ik weet echter wel waarover ik NIET wil bloggen:

– Wat er leuk is aan de zomer.
– Het weer.
– Dankbaarheidslijstjes #blessed.
– Mijn outfit of the day dat bestaat uit een broek van de H&M, schoenen van de Primark en een top van Vero Moda en een statementketting van Boohoo (of verkopen ze daar geen kettingen?). Uiteraard wel nét de verkeerde kleur en maat, maar inclusief poses die er er ‘naturel’ uitzien.
– Vijf tips voor series die iedereen al kent en iedereen al noemt.
– Een recept voor banaanei-pannenkoekjes.
– Iets positiefs over havermout.
– Tien tips om gelukkig te worden (kijk naar de kleine dingen, maak dankbaarheidslijstjes!).
– Hoe mijn week eruit zag (dat kan ik je nu alvast zeggen: warm).
– Een DIY over hoe je een poster op moet hangen.
– Maandverband, een foto op canvas of auto-onderdelen, omdat ik ervoor betaald kreeg.
– Een recept voor pasta pesto.
– Een shoplog over wat ik bij de Action heb gekocht.
– Dat ik wanderlust heb, want ik houd zoveeeeeeel van traveling en locals ontmoeten(en dan stiekem een weekendje naar de plaatselijke camping gaan, waar de locals je opa en oma zijn).
– Een tag over iets wat niemand boeit, maar ik hou ervan om over mezelf te praten.
– Mijn essentials voor het bloggen (en dan onder andere de goedkoopste camera van Canon noemen).

Shit, heb ik het toch gedaan.

juni 27th, 2015

Leven met een Leidse R

Het eerste wat opvalt aan mijn vriend, na zijn uitzonderlijk mooie krullen, is zijn bekakte accent.
‘Wat, ik wist niet dat Jeroen uit Wassenaar kwam?’
Komt hij ook niet. Hij is in Leiden geboren.
‘Aaah, dat verklaart het!’
Maar zijn ouders niet. En ze praten ook niet bekakt.
‘Huh?’
Hij heeft wel op hockey gezeten in Veurschoten Voorschoten.
‘Dat verklaart het.’

Nu denken jullie weer dat ik overdrijf. Maar mijn moeder zei een keer: ‘Ja, hij praat heel bekakt, maar op een gegeven moment wen je er wel aan.’ (Oftewel, een gevalletje: je moet er mee leren leven)

Maar het ergste komt nog. We gingen een keer naar het circus (don’t ask, gratis kaartjes).
‘Ga je mee?’ vroeg Jeroen.
‘Waar naar toe?’
‘Het cercus,’ zei hij met een Leidse R.
‘Sorry, het wat?’
‘Het cercus,’ bleef die nietsvermoedende jongen zeggen. Totdat hij door had dat ik hem keihard uit stond te lachen (sindsdien zegt hij het woord nooit meer).

Het is natuurlijk best moeilijk. Zo zegt hij ook ‘mijn grootouders’ in plaats van ‘mijn opa en oma’ (‘Ja, want dat is veel te lang om te zeggen.’ En die lacht mij dan uit, omdat ik ‘afstand’ zeg in plaats van ‘afstandsbediening’.). Ik moet mensen altijd even waarschuwen, voordat ze hem ontmoeten en soms voor ondertiteling zorgen. In mijn omgeving wordt er regelmatig gefluisterd wat ik met zo’n bekakte economieleraar moet. Tja.

Je moet nadelen gewoon zien om te buigen naar voordelen. En dat is waarom wij later in Wassenaar gaan wonen. En een zoon en een dochter krijgen. Ik verheug me nu al op dat het moment dat Jeroen roept:
‘Roderick! Anne-Fleur! Eteeeeeen.’
Niets beter dan lachend aan het avondeten beginnen.

(en het is natuurlijk ook geweldig om hem te imiteren, als je me wil boeken, bel me)

juni 19th, 2015

Joehoe, waar ben je?

Joehoe. Ik ben momenteel aan mijn s-woord aan het schrijven (‘Oh? Volgens mij ben je gewoon deze blog aan het schrijven hoor.’ Ja, er bestaat ook zoiets als pauze hoor. ‘WHAT’S UP WITH THE ATTITUDE, BITCH?!’). Hoe dat gaat? Nou, laat ik het omschrijven: ik zit in mijn pyjama (het is vier uur), overal liggen artikelen en boeken en slechts 1 op de 10 maaltijden die ik eet zijn enigszins normaal te noemen.

Elke dag hebben jullie natuurlijk lopen janken, want wat moet je zonder een blog van de famous LD? Stapels vol met brieven heb ik gekregen, mijn hele inbox stroomde vol met jullie ‘Wanneer komt er weer een nieuwe blog? Ik heb daar RECHT op als lezer.’-gezeik. Ik was enorm bang dat ik aan de schandpaal genageld zou worden op een forum, dus tik ik in alle haast maar even dit blogje.

Want wat kunnen jullie na het s-woord verwachten van mij? Tutorials, diy’s, outfits of the days en natuurlijk vlogs. Alles uiteraard wel afgewisseld met een gesponsorde post (#spon), want er moet ook geld verdiend worden.

Ik loop natuurlijk met jullie te dollen. Want ik heb geen idee wat jullie kunnen verwachten. Het leven is één grote verrassing.

En nu ga ik weer verder. Okbye.

Tags:
juni 10th, 2015

Groene Laura?

20150610_194432
Deze rare dingen dus.

Ik heb een Bobble. En een paar weken later heb ik ook nog een Dopper gekocht. Wat is er aan de hand, jongens, wat is er aan de hand?

Ik walg namelijk van de Bobble en de Dopper. Vieze hipsterdingen zijn het. Mainstream bah. En bovendien te duur voor een arme student als ik.

Je denkt nu waarschijnlijk dat ik opeens helemaal ben omgeslagen tijdens het mediteren wat ik deed na de yogaklas. Lauradenktgroen.nl Dan moet ik je teleurstellen. Oké, ik breng oud papier en plastic weg, maar daar houdt het wel bij op. Ik sta geen twee minuten onder de (koude) douche. Biefstuk is mijn lievelingseten. Als ik alleen maar fair trade chocolade zou eten, dan sliep ik nu onder een brug, omdat ik mijn huur niet meer kon betalen.

Dus nee, het is niet, omdat ik zo groen en duurzaam bezig ben. Sorry dat ik je even liet denken dat ik een goed mens was. Het is heel simpel. Ik was alle rondslingerende plastic flesjes gewoon zat. En het sjouwen met die zware dingen, ook al was dat maar tien meter, omdat ik een supermarkt om de hoek heb. Dat dus. Niets meer en niets minder. In ieder geval niet groen.

Maar goed, nu ben ik er dus ook één. Een vieze, onoriginele hipster. Maar zie je me boeien?
Ik was de Bobble trouwens al bijna meteen zat, omdat er zo’n vervelend zuigdopje op zit en er lucht uit komt als je die open doet, wat heel irritant is tijdens college.
En daarom heb ik dus een Dopper erbij gekocht, lekker eco.

Tags:
juni 4th, 2015

Een blogje waarin stinkdrol en bolle Bob samenkomen

Eén van mijn favoriete hobby’s is om bijnamen te verzinnen. Ik vind het vaak alleen iets minder leuk om ze zelf te krijgen. Misschien begrijp je waarom, nadat je dit gelezen hebt.

Bijnaam: Stinkdrol
Door: mijn broertje
Waarom: omdat hij zelf een stinkdrol is

Bijnaam: Flapdrol
Door: mijn lover (Jeroen)
Waarom: van mij gejat, omdat hij zelf niets origineels kan bedenken

Bijnaam: Gekkie
Door: Jeroen
Waarom: zie hierboven

Bijnaam: Laura’tje
Door: mijn ouders
Waarom: omdat ze nog steeds denken dat ik vijf ben

Bijnaam: Loes
Door: Monica
Waarom: ik noem haar Moes (of Momo)

Bijnaam: Lauratius
Door: (studie)vriendinnen
Waarom: omdat je bijnamen hoort te hebben in een vriendengroep (Jeroen noemt ons het vrouwenkwartet)

Bijnaam: Vrouwtje pollewop
Door: mijn moeder
Waarom: ze is een beetje gek

Bijnaam: Vrouwtje bolle Bob
Door: mijn broertje
Waarom: om mijn moeder na te doen

Bijnaam: Miauw
Door: Dikkie
Waarom: ze wil eten/water/aandacht en wel NU!  (en ze kent geen andere woorden dan miauw)

Bijnaam: LD
Door: mijn fans
Waarom: Lauradenkt is zo lang

Uiteraard word ik ook Uwe Majesteit, Prinses, Famous en Dat Geweldige Meisje genoemd, maar dat leek me wel duidelijk.

Tags:
mei 27th, 2015

Laura’s liefdesletteren: Bob of Rik

hartjeopmijnhandomdathetkan

Ik wil vaker fictie schrijven en daarom heb ik dit onderdeel in het leven geroepen. Verhaaltjes over – je raadt het al – liefde. Omdat liefde fijn is. En stom. En raar. En bijzonder. Allemaal tegelijk.

***

Bob of Rik.
Ze staarde uit het raam, maar zag niets. Bob had een zwembad in de tuin. Ze ging daar wel eens zwemmen, maar de vorige keer duwde hij haar hoofd onder water.
Rik heeft geen zwembad, niet eens een opblaasbadje. Soms hing er een snottebel onder zijn neus. Maar hij gaf haar laatst wel een bloem, stiekem geplukt uit de achtertuin van de enge buurman.
Bob of Rik.
Maar Bob was de grootste jongen van de klas. Zo groot dat zelfs sommige kinderen uit groep vijf bang voor hem waren. Rik was laatst in huilen uitgebarsten, midden op het schoolplein. Hij had zand in zijn neus gekregen. Bob heeft ze nog nooit zien huilen, maar die heeft ook nooit gezegd hoe mooi haar haren zijn als de zon erop schijnt. Rik wel. Hij bloosde zelfs een beetje toen hij het vertelde.
Bob of Rik.
Op het ene briefje omcirkelde ze ‘ja’, op het andere briefje ‘nee’. Het was de eerste keer in haar haar leven dat ze een jongenshart had gebroken.

mei 22nd, 2015

Voor het laatst

Het is het moment dat elke student ooit kan verwachten: de dag van je laatste studiefinanciering EVAH. Als je niet oplet, gaat het zo verder in een lening, maar weldenkende mensen zoals ikzelf zetten hem op de dag dat je je laatste overheidscentjes hebt gekregen op 0 (zodat je nog studentenov hebt).

Het is een trieste dag, want ik ben nog niet klaar met studeren. Wat zeg ik, verre van. Hierna moet ik nog een jaar en dan is het na 5,5 jaar (iets met een verkeerde master kiezen en een premaster moeten doen dus) echt voorbij.

De vraag is natuurlijk: hoe ga ik de resterende maanden overleven? Nou, maken jullie je daar maar geen zorgen over, lieve lezertjes. Ik beloof dat ik geen advertorials over autobanden, fotoboeken of maandverband zal schrijven. Het is niet alsof ik nu op straat moet leven. Zo lang ik maar niet meer wekelijks naar boekenwinkels, kledingwinkels of de Flying Tiger ga (hoe ga ik dat in godsnaam doen).

Ook heb ik besloten om dit jaar toch maar niet naar Engeland te gaan. Het is het leukste land evah, maar ook een behoorlijk duur land, zeker als je een student bent zonder stufi. We gaan nog wel een midweek ofzo ergens in Nederland spenderen (en dan niet Voorschoten dus), dus ik ben niet helemaal zielig.

En hé, ik heb tenminste nog langer dan een jaar om na te denken over wat ik nou echt wil doen (in ieder geval iets met schrijven). Suggesties zijn welkom. Merci.

mei 20th, 2015

SCOOP!!! Dé waarheid over Jeroen (ook wel bekend als Laura’s slaaf)

11021235_876933982372333_2605559844172836969_n
We kunnen wel lief zijn. (Foto door Miranda Huibers)

De laatste tijd krijg ik steeds vaker opmerkingen als: ‘Wat vindt Jeroen er eigenlijk van dat je hem neerzet als een lulletje lampekatoen?’
Zelfs mijn moeder zei ‘Arme jongen.’, nadat ze dit stukje had gelezen. En omdat ik gek word van het gezeur, hier dan de echte, ekte, echte waarheid.

Beloofd.

Jeroen is geen lulletje lampekatoen. In tegendeel. Als je hem voor het eerst ziet, denk je dat het een arrogante lul is met een bekakt accent en uitzonderlijk mooie krullen. Als wij in gezelschap zijn, is het enige dat we doen tegen elkaar bitchen, terwijl we elkaar ondertussen stiekem kusjes geven. Het is wel eens voorgekomen dat ik voor hém heb gekookt (een halve keer, maar toch). Ik moet zelfs bekennen dat ik wel eens naar zijn verhalen luister (ook al zijn ze niet interessant).

Ik laat mijn blogs over hem altijd eerst lezen. Bij de blog over Berlijn was híj zelfs degene die met het laatste stukje kwam (dit stukje dus: Waar wil Laura trouwens heen de volgende vakantie: Engeland Waar wil Jeroen heen de volgende vakantie: daar heeft hij niets over te zeggen).

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het komt minimaal één keer per week voor dat Jeroen vraagt of ik wil stofzuigen en dat ik het dan ook nog doe. Met tegenzin, dat wel. Ik strijk zijn overhemden. Ik heb zelfs een keer ‘Gezondheid!’ gezegd toen hij moest niezen.

Dus maak je geen zorgen, deze jongen kan mijn neiging tot dictatorschap echt wel aan. Hij is immers zelf net zo erg.

(maar uiteindelijk blijf IK wel de baas, wat hij ook doet of zegt)

mei 16th, 2015

Het (wederom) verboden s-woord

Is het seks, is het sokken of toch sla? Nee, niets van dat allen, het gaat natuurlijk over het woord scriptie. Ik ben momenteel bezig met mijn tweede scriptie en volgend jaar moet ik er nog één schrijven (love my life). Hier is een handleiding voor hoe je met me om moet gaan de komende weken:

1. Begin NOOIT over het s-woord. Tenzij je graag in elkaar geslagen wordt.
2. Dus ook niet over het onderwerp van mijn s-woord.
3. Heb het ook niet over leuke activiteiten die we samen kunnen ondernemen, want ik mag niet verleid worden.
4. Oh en praat al helemaal niet over andere dingen die ik moet doen (‘Jeetje, je huis is wel een zooitje hè.’ ‘JAHAAA.’).
5. Geef complimenten over de dingen die ik wél heb gedaan (‘Wow, je hebt al het woord ‘Inleiding’ opgeschreven, goed hoor!’).
6. Zorg ervoor dat ik niet uit paniek alleen maar chocolade eet.
7. Accepteer het dat ik je wel eens zal slaan uit frustratie.
8. Of dat ik jou de schuld geef dat het niet lukt.
9. Troost me als ik huil, omdat het dus allemaal even niet lukt.
10. En juich met me mee als ik het eindelijk af heb!

mei 12th, 2015

Mijn filosofievriendjes

Aan het begin van mijn premaster Wijsbegeerte aan de UU had ik een America’s Next Top Model-instelling: ‘I’m not here to make friends.’

Dat ging de tweede collegedag al mis toen ik Char Mander ontmoette. Sindsdien leerde ik bij elk vak superleuke mensen kennen en nu is het wel erg ver gevorderd: er is een premasterclubje ontstaan. We hebben een whatsappgroep die ‘filosofieslet’ heet en we spreken zelfs vrijwillig (!!!) buiten de colleges af. We praten dan uiteraard over docenten die niet terugmailen, wetenschapsfilosofie, Kant, maar ook over onze liefdeslevens of etensvoorkeuren.

Behalve filosofie hebben we nog twee dingen gemeen: we zijn enorm awesome en we zijn enorme gekkies. En ondanks mijn voormalige ATNM-instelling ben ik héél blij dat ik mijn filosofievriendjes heb ontmoet.