juli 22nd, 2014

De eerste dagen samenwonen

IMG-20140722-WA0000
‘Dit is echt een sneak peek van niks, Laura.’ ‘Nou en.’

‘Oh jee,’ dacht ik vaak de afgelopen weken tijdens het bloggen. ‘Schrijf ik wéér een blog over klussen/verhuizen/samenwonen. Arme lezertjes.’
Bleken jullie het gewoon leuk te vinden. Bakken vol complimenten kreeg ik (ja sowieso natuurlijk, want ik ben superfamous en awesome enzo), sommige mensen moesten er zelfs om lachen! (nou, ik vond het verhuizen niet om te lachen hoor).

Oftewel: ik ga er gewoon vrolijk mee door.

Zo, daar zaten we dan. In ONS huis. Alles in het huis was van ONS. Geen keuken en badkamer meer delen met huisgenootjes, geen ouders om te zeggen dat we onze troep op moeten ruimen, geen fietstochten van een half uur naar elkaars huis. Just me and you, babe.

Toegegeven: het is even wennen, maar het is vooral erg leuk. Het voelt als kinderlijke vrijheid, alsof je ouders een week op vakantie zijn je alles mag doen en eten wat je zelf wil. (Totdat je de was moet doen, maar dat is nog niet gebeurd)

Er waren ook ruzies. Gezucht, gestamp en ge-nouhouuuu (nee joh, niet van mijn kant). Maar hé, overwint de liefde niet alles?

(als hij geen kat wil nemen niet nee)

Dus het gaat vooralsnog goed. Maar ik ben erg benieuwd wanneer de echte fundamentele ruzies gaan komen.

(‘DIT IS AL DE DERDE KEER DAT IK DE VUILNISZAK BUITEN HEB GEZET, JIJ STOMME FLAPDROL.’)

juli 20th, 2014

Wat ik geleerd heb van verhuizen

kamerrrrrr
Verhuizen zorgt ook voor troep en wazige foto’s.

1. Ik heb geen inzicht whatsoever
Niet rekenkundig, technisch en al helemaal niet ruimtelijk.

2. Laat alle technische dingen doen door vakmensen
Denk niet dat je het zelf wel kan doen en zo x aantal euro’s bespaart. JE KAN HET NIET ZELF.

3. Verhuizen op de warmste dag van het jaar is niet zo slim
Zaterdag was het superduperwarm. Het is een wonder dat we niet zijn weggesmolten.

4. Van de derde verdieping in Oegstgeest verhuizen naar de eerste verdieping, maar mét wenteltrap in Voorschoten is niet zo handig
Je armen krijgen het zwaar te verduren. Voordeel is wel: je hoeft niet meer te trainen de komende tijd.

5. Je kan niets vinden in je nieuwe huis

Niemand weet waar iets ligt met als gevolg dat je alle laatjes overhoop moet halen.

6. Ik hoop dat ik het niet heel vaak nog hoef te doen

Ik weet in ieder geval dat ik geen carrière ambieer in de verhuisbranche.

7. Alles gaat verkeerd

Belangrijke onderdelen van meubels vallen op de grond en verdwijnen, kabeltjes worden niet bijgeleverd en dat weer hè, dat weer.

8. Ruzie is onvermijdelijk
‘WAAR IS DAT SCHROEFJE?’ ‘WAAROM HEB JE DAT NIET MEEGENOMEN?’ ‘FLAPDROL!’ Het is allemaal te horen.

9. Je zult huilen
Tissues moeten stipt op één staan bij je lijstje, want je zult ze nodig hebben.

10. Het resultaat is het waard
Maar als je dan uiteindelijk op je bank zit met je lover in jullie huisje, dan blijkt het het allemaal waard te zijn. 

juli 18th, 2014

De laatste keer terug naar Oegstgeest

terugnaaroegstgeest

Ik fiets terug naar Oegstgeest. Het is een mooie, zonnige dag en iedereen is op straat, alsof heel het dorp me uit komt zwaaien. Ik glimlach naar iedereen die ik tegen kom, maar er zit ook een beetje verdriet achter.

Dag zonnebloementuin, zeg ik in stilte.

Dag lievelingshuis.

Dag beeld van de forens dat me ‘s nachts nog altijd aan het schrikken maakt.

Dag schommels.

Dag katten.

Dag kamer.

Vanaf nu ben ik niet meer alleen. Oegstgeest ontdekte ik al hardlopend en skatend in mijn eentje, maar in Voorschoten gaan we samen op avontuur.

Ik zal je niet vergeten, het dorp waar ik voor het eerst op mezelf woonde, het dorp met de mooiste huizen van heel Nederland, het dorp van Jan Wolkers.

Ooit ga ik terug. Terug naar Oegstgeest.

juli 16th, 2014

Klusdag 19: I’m in heaven

mijnleveniscompleet
Mijn leven is compleet, I’m in heaven. 

Ligt het laminaat er nou al: YESSSSS
En de rest? Houd je mond.
Je hebt toch op zijn minst die kledingkast toch wel in elkaar gezet: nee
Wat heb je dan gedaan: kabelbaan en katten geaaid
Doe dat lekker in je vrije tijd: dit was mijn vrije tijd
Hoe vaak was je bang dat je boven het water stil zou staan bij de kabelbaan: 12 keer
Hoeveel keer heb je gegild, omdat je zo blij was met de kabelbaan/bang was/een kat zag/boos was: 80.000
Wist je al dat je vriend waarschijnlijk allergisch is voor katten: ja
Als je moest kiezen: kat
Weet je vriend dit al: nee
Ik ga het zeggen hoor: nou en
Dat hij nog bij je blijft: hij wil gewoon meeliften op mijn roem
Je bent helemaal niet famous, je bent nog nooit herkend op straat: pff, wat weet jij daar nou van
Ik ben jou: NOU EN
Ik laat je maar in de waan: IK BEN ECHT FAMOUS HOOR, DIKKE DROL

juli 14th, 2014

22 jaar?


Geitjes voeren!!! (ik lijk hier op tientonner en stiekem ben ik ook een man van 60 die 300 kilo weegt, maar ssst, ons geheim)

Ik woon twee jaar op mezelf, heb een bachelordiploma, ga bijna samenwonen en ga met plezier naar de Ikea, oftewel: ik ben superdupervolwassen. Zou je denken in ieder geval. Maar stiekem ben ik diep van binnen nog een meisje van zeven.

- Als ik een schommel zie, MOET ik schommelen.
- Ik ben dol op softijsjes (mét snoepjes), milkshakes en suikerspinnen.
- Als ik boos ben, stamp ik met mijn voeten op de grond en zeg ik: ‘Nouhouuuuuu.’
- Ik vind het leuk om naar de kinderboerderij te gaan en de geitjes te voeren.
- Door mijn lengte zie ik er ook uit als een meisje van zeven. Nou oké, negen.
- Als ik een knuffel zie in een winkel, moet ik hem even aanraken.
- Als ik een kat zie, loop ik erop af en zeg ik: ‘Poesjeeee!’
- Ik zeg vaak ‘Ik lief jou’ tegen mijn vriend.
- Ik heb het einddeuntje van Spongebob als mijn ringtone.
- Kroelen is mijn lievelingsbezigheid.

Maar jullie hoeven je geen zorgen te maken hoor. Ik laat deze zevenjarige kant van mij zelden zien. Tenzij ik met mijn vriend ben, die is ook zeven jaar…

(qua gevoelsleeftijd dan he, ik ben geen pedofiel)
(alhoewel, hij is één jaar jonger dan ik…)
(lang leve toyboys)

juli 12th, 2014

Dingen waar je over na moet denken als je samen gaat wonen

- Wel of niet een gezamenlijke bankrekening? En bij welke bank dan? Ieuw, volwassen gedoe!
- Vindt hij mijn poster van Van Gogh’s sterrennacht wel of niet mooi? (nee…)
- Kan ik er wel tegen als hij elke dag gaat boeren? (ben ik nog niet over uit)
- Waar kan ik mijn chocolade verstoppen, zodat hij het niet allemaal opeet?
- Wie slaapt aan welke kant van het bed? (dit gaat wellicht een scheiding veroorzaken)
- Hoe gaan we de taken verdelen? (ik geef bevelen, hij doet alles wat ik hem opdraag)
- Welke muurstickers nemen we? (die met katten natuurlijk)
- Hoe zorg ik ervoor dat niet alle romantiek verdwijnt? (ehm…)
- Waar laten we alle troep? (geen idee)
- Hoe zorg ik ervoor dat de tv niet de hele tijd op Family Guy of the Simpsons staat? (de afstandsbediening verstoppen)
- Hoe voorkomen we ruzies over rondslingerende sokken en dergelijke? (niet)
- Wie is de baas? (grapje, daar is nooit enige verwarring over geweest bij ons)

Tags:
juli 10th, 2014

Ik ben wederom te goed voor deze wereld

grumpycat

Op mijn stage ben ik natuurlijk druk bezig met tomaatjes eten en namen vergeten van mensen die bellen. Maar daarnaast heb ik nog een belangrijke bezigheid, zo niet de belangrijkste.

Ik stuur kattenplaatjes naar mijn collega’s.

Kijk, het werken bij een uitgeverij is niet altijd een pretje. De druk is hoog en daarom is ontspanning belangrijk. Naast de baas ben ik ook de entertainer in het pand.

Uren ben ik bezig om de leukste plaatjes te zoeken. Ik zorg ervoor dat mijn collega’s even een break hebben tussen het harde werken door. HET IS NU TIJD VOOR JE VIJF MINUTEN PAUZE zet ik dan in de onderwerpregel. Het zijn de hoogtepuntjes van de dag.

En ik doe het met alle liefde, echt waar. Ik zie ze allemaal graag gelukkig. Maar het vervelende is wel, nou ja, dat ik zelf nooit een kattenplaatje terugkrijg. En dat terwijl ik er zo van houd. En tomaatjes eten is ook best zwaar soms hoor. Maar daar denken ze nooit aan…

Misschien moet ik uit pure nood maar kattenplaatjes naar mezelf sturen.

juli 8th, 2014

Klusdag 12: ik wens je veel succes

20140705_131726

Ligt het laminaat er nou al helemaal op: nee
Hoe komt dat: te weinig planken
Dombo, je moet altijd meer bestellen dan je nodig hebt: dat hadden we gedaan
Heb je alweer nieuwe planken: ja
Heb je die gestolen: nee, de man van de winkel gaf ze mee en hij wil er een appeltaart voor terug
Kun je een appeltaart bakken dan: nee
Succes: dankje
Aantal ruzies: 3 (geen ruzies bijgekomen dus)
Hoeveel dagen tot je gaat samenwonen: 12
Wanneer wil je lover samenwonen: nu al
Klef gedoe: tja
Waarom doe je dat dan niet: de vloer is te hard om op te slapen
Je kan toch je bed daar neerzetten: nee, geen tijd
Hoeveel tijd heb je voor het verhuizen in de komende 12 dagen: hoogstens 1,5 dag
Succes: dankje
Hoeveel hangjongeren heb je gespot in de buurt: 12
Wat was de gemiddelde leeftijd: 12
Succes: dankje
Hoeveel posters moet je wegdoen, omdat je vriend die niet mooi vindt: 4 plus vlaggetjes van Flow Magazine
Wat is er mis met vlaggetjes: ‘Dan lijkt het net alsof je elke dag jarig bent.’ (quote door Jeroen)
Dat is toch juist leuk: ja weet ik veel, ik snap zijn logica ook niet
Waarom blijf je nog bij die flapdrol: voor de aandacht
Hoe groot is de kans op een relatiebreuk tussen de 1 en 10: 0,5
Ik zei tussen de 1 en de 10: nou en
Succes: houd je mond

juli 6th, 2014

Ternauwernood overleefd

Ik kom uit een voetbalgezin. Als je niet van Feyenoord houdt, kom je er niet in en tijdens het eten gaat het alleen maar over doelpunten, assists en jongetjes die Jordy heten (want ze heten allemaal Jordy op de voetbal).

Jullie snappen wel waarom ik uit huis ben gegaan.

Vroeger werd ik door mijn vader meegesleurd naar de Kuip. Ik vond de wandeling er naar toe en de liedjes (‘Hand in hand, de kameraden!’) nog wel leuk, maar het voetbal? Laten we het erop houden dat sport nooit mijn ding is geweest (‘Maar je hebt toch start to run met Evy gedaan? En skeeleren?’ ‘Houd je mond joh.’).

Toch heb ik, ergens diep verstopt, die voetbalgenen in me. Ze komen ééns in de vier jaar naar voren en dan komen ze ook als een gek. Zo zou ik uit eten gaan met vriendinnen tijdens de wedstrijd Nederland – Australië, maar eiste ik dat we in plaats daarvan bij mij thuis voetbal zouden kijken. De vraagtekens op de gezichten van mijn studiegenootjes konden nauwelijks groter zijn, maar ze accepteerden het en toegegeven: het was eigenlijk hartstikke gezellig.

Ik heb zelfs wedstrijden van andere landen gezien, kun je je voorstellen wat voor transformatie ik heb ondergaan.

Zaterdag, oh god, toen ben ik dus bijna doodgegaan. Ik hield het niet meer bij de penalty’s. Ik klampte me vast aan mijn vriendje als Rose aan haar plank in de film Titanic. De longen uit mijn lijf gilde ik, eerst van angst en daarna van geluk.

Jullie hoeven je echter geen zorgen te maken. Ik beloof jullie: na 13 juli is ook deze gekte weer voorbij.

Tags:
juli 4th, 2014

Waarom ik niet uit Oegstgeest weg moet gaan

oegstgeestdegekste

1. Beste dorp
Het is al een paar keer door de Elsevier verkozen als beste gemeente in Nederland om te wonen. Toevallig steeds als ik er woonde. Nee grapje, dat is natuurlijk geen toeval. Natuurlijk wordt Voorschoten volgend jaar de beste gemeente, maar zielig voor Oegstgeest vind ik het wel (‘We hadden haar niet moeten laten gaan.’).

2. Vrienden
Ik woon in een studentenflatachtiggebouw en daar wonen toevallig ook andere studenten (‘Dat meen je niet.’). Eén daarvan kende ik al (is gewoon een stalker die mij besloot te volgen naar Oegstgeest, ben benieuwd wanneer hij in Voorschoten gaat wonen). De ander leerde ik kennen door toneel en laatst heb ik een mede-Literatuurwetenschapper leren kennen die ik gek genoeg ken van de toneelvereniging waar ik vorig jaar (en zij dit jaar) bij zat. Het is jammer dat ik na een afspraak met hen niet meteen mijn bed in kan rollen, maar het is wel een goed excuus om terug naar Oegstgeest te gaan!

3. Mooi, mooier, mooist
Oegstgeest is zoooooo mooi. De huizen zijn hier oud (oké, behalve mijn huis, ja, die is wel oud, jaren tachtig, maar niet mooi oud) en groot en geweldig. Het is ook een fijne omgeving om te hardlopen, het strand (Katwijk) is op fietsafstand en het is lekker rustig.

4. Schommels
Ik heb nog nooit zoveel schommels gezien als in Oegstgeest. Ik overdrijf niet als ik er minstens vijftien heb gezien en dat terwijl het één van de kleinste gemeentes is. Love it.

4. Katten
Ja, die kunnen niet ontbreken. Naast schommels is Oegstgeest ook rijk aan katten. Er is de kat aan de overkant die altijd op een auto ligt, maar naar je toe komt rennen zodra je hem ziet. De twee katten die me vanuit het raam aanstaren als ik ‘s morgens vroeg mijn fiets pak. En ik heb laatst ontdekt dat de buren van de buren een kitten hebben! Zucht.

5. Literair verantwoord
Terug naar Oegstgeest. Jan Wolkers. Waar kun je als literatuurwetenschapper nog beter literair verantwoord wonen?

Maar wees niet bang, Oegstgeest, je zult niet voor altijd van me af zijn. Later, als ik rijk ben (en dat is niet eens zo ver weg met mijn tien cent per uur opslag bij mijn bijbaan), koop ik zo’n mooi, groot huis en ga ik boeken over je schrijven. Let maar op.

Tags: