Archive for ‘Muziek’

oktober 13th, 2016

De bomvolle babyboom en the Kik

We kwamen het theater binnen en waren direct omringd door babyboomers. Dat was even schrikken. Waren we bij onverhoopt bij omroep MAX beland? Nee, we bevonden ons in Barendrecht (of all places) om naar the Kik te kijken.

The Kik, waar moet ik die van kennen? Nou, het is een Neerlandse bietband (dit heb ik even schaamteloos gejat van hun website) en ze zijn onder andere bekend van hun liedje ‘Simone’ en als voormalig huisband bij De Wereld Draait Door. Deze voorstelling, ‘Met de deur in huis’, gaat over hun inspiratiebronnen. Denk aan dat ene bandje uit Liverpool en Annie M.G. Schmidt.

Ik was al eerder naar een voorstelling (en daarvoor optredens) van ze geweest. De vorige keer was met Manon. We namen kaartjes over van mijn broer en kwamen zo in een loveseat in het Oude Luxor te zitten. Ik vind Manon aardig, maar zó aardig nou ook weer niet.

Toen waren die oude ietwat oudere mensen me niet zo opgevallen. Maar nu was ik met Charmander, die nog maar een kuiken is (21 jaar) vergeleken met mij (25 jaar), laat staan met de andere bezoekers (55+). Dat is vast een verademing voor de bandleden van the Kik (zelf 30/40+, geloof ik), want zouden ze wel genoeg groupies hebben? Of misschien vallen ze juist wel op cougars.

Enigszins perplex liepen we rond. Achter ons hoorden we iemand zeggen: ‘Er is ook nog een bar aan de andere kant, zei die vrouw met het korte haar net.’
Helemaal in verwarring keek ik om me heen.
Elke vrouw had hier kort haar.

Tijdens de voorstelling was ik de babyboomers allang vergeten. Pas bij het applaus kwam het besef weer. Meteen appte ik mijn ouders.
‘Jullie zouden dit heel leuk vinden.’
In december ga ik dus weer, dit keer met hen. Ik hoop maar dat ik mijn ouders niet kwijtraak tussen hun soortgenoten.

januari 12th, 2014

Like & Dislike (6)

likeeee

Like

– De kattensnoepjes die mijn vriend heeft gekocht. Nee, we hebben geen kat. We gaan de buurt terroriseren!
– Downton Abbey. Beste serie evah.
– Dit liedje.
– Een boek in één dag uitlezen.
– Over een maand weer chocoladekruidnoten in de winkels.
– Morgen weer een nieuwe aflevering van How I Met Your Mother kijken.
– Nieuwe kleding.
– Herinneringen ophalen met oud-klasgenoten van de middelbare school.
– Mijn kattenkalender die ik voor kerst hebt gekregen.
– Dit gedicht van Rutger Kopland.
– Het vest van mijn vriend dragen, ook al lijkt het net een jurkje als ik hem aanheb.
– Een foto zien van de kleinste kat ooit (zie hier) en dan springen en gillen, omdat het zo schattig is.
– Chocoladetaart gemaakt door Dionne.
– Deze blog.

dislikeeee

Dislike

– De term ‘ploggen’.
– Dat Downton Abbey niet meer op tv is. Belachelijk.
– De zin ‘Ben je chagrijnig ofzo?’.
– Kleding passen in winkels.
– Als er geen katten op straat zijn.
– Beseffen hoe lang het geleden is dat ik op de middelbare school zat.
– Nog een maand wachten op chocoladekruidnoten in de winkel.
– Dit liedje.
– Dat het het laatste seizoen van How I Met Your Mother is. Hallo, wat moet ik dan met mijn leven doen?
– Als mijn vriend zegt: ‘Dat is míjn vest hoor!’ Pfff.
– Dat ik minstens één keer in de week mijn hoofd stoot/mijn knie stoot/mijn vinger eraf snijd tijdens het paprika-ontleden.

Tags:
mei 14th, 2013

Klaus ist ein Schwein

Mijn broertje is gek. Via privéberichten stuurt hij de raarste dingen. Zo kreeg ik laatst dit: ‘Das Leben ist grausam und Klaus ist ein Schwein.’
Ik had geen idee wat voor onzin hij nu weer stamelde. Totdat ik het ging googlen. En geweldige klanken vulden de ruimte.

Mijn broertje kent het liedje via zijn Duits leraar. Nou, het enige wat ik kreeg bij Duits was die Leiden des Jungen Werthers, dan is dit wel andere koek. Niet alleen de compositie van het liedje is geweldig, maar de tekst is ook ongelooflijk diepzinnig: Das Leben ist grausam und schrecklich gemein. Das Leben ist grausam und Klaus ist ein Schwein. Later komt er zelfs een ongelooflijke twist waarbij Gabi opeens een Schwein is.

Ik ben mijn broertje intens dankbaar dat hij me heeft laten kennis maken met dit pareltje van een lied. En ik zou mezelf niet zijn als ik het ook niet met jullie zou delen.

Dus stop even met Twitter, Facebook, Tumblr en whatsappen en luister naar dit prachtige lied. You won’t regret it.

(Kennen jullie nog meer van dit soort (Duitse) pareltjes? Laat maar weten!)

januari 19th, 2013

Laura’s liederenanalyse: geef mij nu geen Guus Meeuwis


‘Die blikken in je ogen’ blijft geniaal.

Dat Guus rare dingen zegt, wisten we al, maar laten we dat vooral nog een keer tonen. Ach, die Guus, die zingt zulke lieve liedjes. . Zoals dit liedje: ‘Geef mij nu je angst’. Zo schattig. Of niet?

EDIT

Het blijkt een liedje van André Hazes te zijn en dat maakt dit dus een cover. Maar besef wel, mensen, dat Guus Meeuwis dit liedje gekozen heeft om te coveren en er dus wél affectie mee heeft (en de boodschap onderschrijft). Dus lees de analyse maar op zo’n manier dan.

Je voelt je heel goed, zeg jij, je mond begint te trillen.
Ik weet dat ik jou kan helpen, maar je moet zelf willen.
Elkaar nu een dienst bewijzen, dat is alles wat ik vraag.
Oké, eerst mag ik zelf bepalen of ik je hulp aanneem, maar daarna heb je het opeens over elkaar een dienst bewijzen en dat is wel iets wat je van me vraagt. Dus je geeft niet zomaar je hulp? Maar wat wil je er dan voor terug, Guus, geld?
Zet weg nu die angst,
ik wist het al,
dit is m’n dag vandaag.
Ja, lekker egocentrisch ben jij. Als het jouw dag al is, dan is het dus niet meer de mijne. Fijn dat het met jou wél goed gaat, Guus. Leuk voor je.

Geef mij nu je angst,
ik geef je er hoop voor terug.
Oh en wat ga je dan met mijn angst doen he?
Geef mij nu de nacht,
ik geef je een morgen terug.
Pardon? Je wilt met me naar bed? Was jij niet getrouwd?
Zolang ik je niet verlies,
vind ik heus wel m’n weg met jou.♫
Je hebt me nooit gehad, Guusje.

Kijk mij nu eens aan,
nee zeg maar niets, je mag best zwijgen.
Fijn dat dat mag. Zo sympathiek.
Het valt nu nog zwaar,
maar ik weet dat ik jou kan krijgen.
Je hebt gelijk, het idee dat jij mij krijgt, valt me zwaar. Je bent wel arrogant zeg, dat je denkt dat je een meisje zomaar kunt krijgen.
Dit hoeft nooit meer te gebeuren,
als je bij me blijft vannacht.
Echt, stop met die seksuele toespelingen.
Want dan zul je zien,
als jij straks wakker wordt, dat jij weer lacht.
Dat wordt eerder huilen geblazen.

Geef mij het gevoel,
dat ik er weer bij hoor voortaan.
Waarbij? Mijn liefdesleven?
Ik ga met je mee,
want ik laat je nu nooit meer gaan.
Shit nee, alsjeblieft, ik smeek je!
Geef mij nu je angst,
ik geef je er hoop voor terug.
Geef mij nu de nacht,
ik geef je de morgen terug.
Oké, dus je wilt dat ik je de nacht geef (we begrijpen allemaal wel wat je daarmee bedoelt…), zodat jij er ’s morgens weer vandoor kunt gaan? De romantiek.

Dus. Leuk liedje he? Zo’n lieve man, die Guus.

december 9th, 2012

Laura’s liederenanalyse: K3, drie volwassen kleuters

Ik was ikweetniethoeoud toen ik TMF keek en een clip zag van drie volwassen vrouwen die dit liedje aan het zingen waren op het strand (helaas kan ik de originele clip niet meer vinden op YouTube). Mijn eerste reactie: wtf.
Inmiddels ben ik 21 en dus superdupervolwassen en zijn we nog steeds niet af van deze volwassen vrouwen die zich kleden als kinderen van zes. Dat is een triest feit. De songtekst van dit liedje ook.

(Het erge is, ik heb wel eens een liedje van K3 geplaybackt in groep twee correctie, groep vijf, namelijk ‘Alle kleuren’ en ik geloof dat ik de blonde was. Maar niet doorvertellen, want hier schaam ik me nogal voor.)

Wie doet er mee
‘k Heb een reuze idee
Een muziek-regenboog
Die de wereld doet zingen
Oh mijn god, meid, wat een geniaal idee, het is nog slechter dan het idee van vampieren die glinsteren in het zonlicht.

Ik neem je mee
Naar de zon en de zee
Hand in hand, oog in oog
Oog in oog? Klinkt pijnlijk.
We gaan dansen en springen
 Ja of gewoon normaal doen.

Niets is ooit zo mooi geweest
Wat precies? De zon? De zee? Oog in oog?
Ayaya yé-é
Ayaya yo-o
Pardon?
Van wie hou jij ’t allermeest
Waarom wil je dat weten?
Overal waar de meisjes zijn is het feest!
Niet mijn definitie van feest.

Mamasé! Mamasá! Mama saka mumba
Mamasé! Mamasá! Mama saka mumba
Waar héb je het over?
Zing je mee allemaal
Nee.
In een keigekke taal
Keigek. Zeg dat wel.
Mamasé! Mamasá! Mama saka mumba
Ik wil geloof ik niet weten wat dat betekent.

Wie doet er mee
Ik in ieder geval niet.
Is zo oya lélé
Hóe noem je me?
Zou verliefd kunnen zijn
Op een keileuke zomer
Ik dacht dat jullie Vlaams waren, niet Brabants.

Vol fantasie
Vol muziek en magie
Wie heb ik aan de lijn
Nee, nu zijn jullie in de war, dat is een ander liedje van jullie.
Wie wordt mijn mooie dromer
Ik in ieder geval niet.

Zo en dan ga ik nu muziek luisteren van échte volwassenen (omdat ik zelf ook superdupervolwassen ben).

oktober 25th, 2012

Laura’s liederenanalyse: pas op, dit Nick en Simon-liedje kan voor braakneigingen zorgen


NIET LUISTEREN!!!

Ach ja, jullie weten inmiddels wel dat ik niet van Volendams kattengejank houd. Misschien niet altijd terecht, maar toen Rianne me aanraadde om dit liedje te luisteren, wist ik het zeker (voor zover ik dat nog niet wist): de palingsound is niet voor mij. Laten we naar de ingenieuze tekst kijken.

Ik wist niets van de liefde, ik was tien 
Maar ik heb nooit meer zo`n mooie meid gezien 
We waren niet te scheiden 
Je woonde maar 2 huizen van me weg 
Tien stappen ver 
Ooooh wat een romantiek!

Op een morgen kwam jouw moeder in de klas 
En alsof het maar een kleinigheidje was 
Jij was spaans gaan leren want jij ging emigreren 
Maar vergat je dan dat ik je vriendje was 
Jeetje, wat een trut. Dat meisje heeft jou dus als vriendje (maar je weet niets van de liefde, dus of ze daar nou blij mee moet zijn) en daar houdt haar moeder niet eens rekening mee? Het is mooi wel echte, heuse, ware liefde hoor, ook al weet je niets van echte, heuse, ware liefde af en was je tien, dus kon je nog maar net praten.

Want waar ik ook ga, waar ik loop of waar ik sta 
Ik ren mijn schaduw achterna 
Dat is raar. Je loopt en/of staat en tegelijkertijd ren je? Knappe jongen.
En ik kan het niet verdragen 
Je bent en je was, het leukste meisje uit mijn klas 
Wat zou je zeggen als je wist, dat dit lied voor jou geschreven is
Omdat ik jou nog altijd mis
Hoe oud ben je nou, Nick/Simon, eind twintig? En je denkt nog steeds aan één of andere chick die je leuk vond toen je tien was (terwijl je niet wist wat liefde was, ja, dat mogen we benadrukken), er zijn zelfs geen leukere meisjes dan zij? Dit is niet romantisch meer, dit is gewoon creepy.

Op een morgen als ik om mijn huisje struin 
Zit een mooie witte vogel in mijn tuin 
Ik doe een briefje om haar pootje 
Het kan niet maar toch hoop ik, 
Dat het ooit bij jou aankomt 
Wat dacht je van haar opzoeken op Facebook, jongen? Dan lijkt de kans me groter dat je in contact met haar komt.

Oftewel: Nick en Simon zijn een stel dramatische schoolmeisjes.

september 26th, 2012

Laura’s liederenanalyse: jij bent zo… debiel


LUISTER DIT LIEDJE NIET, DOE HET JEZELF NIET AAN. 

Zo’n jaar of vijf geleden was ik samen met een vriendin in een winkelcentrum ergens in het land. We waren gezellig aan het praten, toen we iets raars zagen. Voor de Freerecordshop stond een man en hij zong het verschrikkelijkste nummer ooit. Binnen no time was het winkelcentrum leeg. We hadden geen idee wie het was, maar een paar weken later werd het een hit: ‘Jij bent zo’ van Jeroen van der Boom.

Nu was het al jammer dat het liedje niet leuk was, maar de tekst. Jeetje. Ik had het zelf niet kunnen verzinnen, zo eh apart is het. Kijk maar even mee.

Zeg ik nee, zeg jij ja.
En wil ik gaan slapen, 
wil jij ineens graag en oh
Zeg ik stop ga jij toch,
nog even door
En ik krijg geen gehoor.
Jeetje, wat een verwijten. Moet dit nou een liefdesliedje voorstellen?

Jij bent zo
Sorry, hoe precies?
Ik heb je dan nooit anders gekend, en zo
zou ik jou ’t liefste houden.
Hoe ben ik?
Je bent zo
Met jou verveel ik me geen moment, en oh
Ook al doe je echt geen moeite
Je bent zo
HOE DAN?
Ik raak gewoon nooit aan je gewend, zo
Wil ik verder leven samen met jou
Je hebt me nooit anders gekend, maar toch raak je niet aan me gewend. Mooi gerijmd, maar het slaat nergens op!

En is wit in de mode
draag jij zwart
Weet je ’t zeker 
dan nog volg jij je hart
Iedereen zou zich schamen, maar
Jij bent zo
OH, DUS IK BEN IEMAND OM JE VOOR TE SCHAMEN, FIJN IS DAT, MENEER VAN DER BOOM, FIJN.

Ik wil je echt niet anders
Ook al wil je meer tijd voor jou alleen
Oh ja, dring je maar lekker op aan mij. Rekening houden met anderen, wat is dat ook alweer?
Toch voel ik me met jou zo samen een
Want ik weet dat je van me houdt
Eh nee. Absoluut niet.

Weet je, het is zo erg gesteld met mij en Jeroen van der Boom dat ik hem zelfs erger vind dan Nick en Simon (qua muziek en qua persoonlijkheid al helemaal). Nee wacht, ik zal het je nog sterker vertellen: ik hoor nog liever ‘Laura’ van Jan Smit dan dit liedje.

U begrijpt wel hoe ernstig dit is.

augustus 29th, 2012

Laura’s liederenanalyse: ik heb je lief


Goede kwaliteit van Nederlandse videoclips is voor nono’s.

(Aangezien het toch een semi-rubriek was, maak ik er nu maar een echte rubriek van. Dus voor de mensen die niks te doen hebben, ik heb het ook aangepast bij de oude blogjes, zoek op: Laura’s liederenanalyse)

Weet je, ik vind Paul de Leeuw leuk. Ja ja, hij maakt wel eens grapjes dat je denkt van: zou je dat nou wel doen, Paultje? Maar hij ziet eruit als een knuffelbeer en hij is grappig en stiekem vind ik sommige liedjes leuk. Bijvoorbeeld ‘Ik heb je lief’. Maar jongens, die tekst. Nee. Nee. Nee.

Ik heb je lief mijn hele leven
’t is veel meer dan houden van
Jeetje, rustig aan hoor. Ik ken je helemaal niet. Nou ja, eerder gezegd: jij kent mij helemaal niet!
’t is alsof je in mijn bloed zit
Bah bah bah. Incest?
ik zonder jou niet leven kan
Ik weet zeker dat jij dat wel kan, Paultje. 

Jouw mooie ogen doen me smelten
zet me zo in vuur en vlam
Wat is het nou? Smelten of in vuur en vlam?
Ik voel het enkel bij jouw aanblik
Ik krijg het ook van Rotterdam
Oké, je spreekt jezelf tegen. Eerst voel je het alleen maar bij mijn aanblik en dan opeens OOK bij Rotterdam? Wat is het nou? Probeer je me soms te vertellen dat je vreemd gaat? SCHOFT!

Ik heb je lief, ik heb je lief, ik heb je lief
wat moet ik zonder jou?
Gewoon. Je leven leven.
’t zijn vier hele kleine woordjes
Nou, dat valt wel mee. Ik vind ‘lief’ een relatief lang woord vergeleken met de andere drie.
En al maakt je dat een beetje bang
Nou inderdaad.
‘k heb je lief, vier jaargetijden lang
Oh een jaar dus? En net zei je nog dat je je hele leven mij lief zou hebben. Jeetje. Lekker wispelturig ben jij.

‘k voel het heel vaak als jij opstaat
Niet als ik ga zitten? Dus je bent blij dat ik weg ga? Jeetje, jij bent echt erg hoor. Ik dacht dat dit een liefdesliedje was.
of na een zomerse bui
ik word al week bij de gedachte
jij die loopt in mijn lievelingstrui
Ehm. Ik denk dat ik verzuip in jouw trui, Paul. No offence.
’t is mijn hand die jij plots vastpakt
als ik domweg naast jou fiets
’t komt ook, dat is nou het gekke,
zelfs door helemaal niets
Jeetje. Door helemaal niets? Gaat het wel goed met je? Dit klinkt toch wel ernstig. Misschien moet je een keer naar de dokter gaan.

Nee, dat wordt geen echte, ware, heuse sprookjesliefde tussen Paul en mij. En niet alleen omdat hij homo en dertig jaar ouder is.

juli 29th, 2012

Laura’s liederenanalyse: Annabel, het wordt niets zonder jou

Leuk hoor, die Nederpop. Bijvoorbeeld dat liedje ‘Annabel’, je kent het wel. Maar heb je wel eens naar de tekst geluisterd? Weet je wat, misschien is het maar beter ook als je dat niet doet. Voor mij is het te laat, want ik heb het al gedaan. Zie hieronder.

Iemand zei: “Dit is Annabel
Ze moet nog naar ’t station
Neem jij de wagen dan haalt ze het wel.”
Ehm ja, dus een random persoon zei tegen je dat je een meisje naar het station moest brengen? Weet je wel dat je vreemden niet zomaar kunt vertrouwen? Heeft je moeder vroeger niet tegen je gezegd dat je niet zomaar snoepjes van vreemde mannen mag aannemen?
Ik zei: “Da’s goed.” en reed zo stom als ik kon
Waarom zou je zo stom rijden als je kunt?

We kwamen aan bij een leeg perron
En ik zei: “Het zit je niet mee.”
Heel in de verte ging de laatste wagon
En Annabel zei: “Oke, ik ga met je mee.”
Ik denk dat Annabels moeder dat ook niet heeft gezegd over meegaan met vreemde mannen.

En later lagen we samen, zoals dat heet
Een beetje moe maar voldaan
Er kwam al licht door de ramen, ze zei
“Ik heb geen tijd voor ontbijt, ik moet gaan.”
Zo, dat gaat snel. Die Annalellebel Annabel is duidelijk niet bang voor vreemde mannen.

♫Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Beste jongen, je hebt één keer met een meisje dat je niet eens kent geknuffeld en je kan al niet meer zonder haar? Dat is vast echte liefde.

Ik bracht haar weg ze kocht een kaartje Parijs
En ik zei: “Ja, nog een erbij.”
De lokettist gaf tweemaal enkele reis
En Annabel keek even opzij
Uiteindelijk heb je haar gevonden en weer naar het station gebracht. Natuurlijk besluit je dan om meteen met haar naar Parijs te gaan. Logisch. Wat nou werk of studie? Fuck alles! Annabel heeft er niets over te zeggen. Jij gaat gewoon mee.

Ik zei: “Ik heb je gevonden vandaag
Ik laat je nooit meer alleen
Al reis je door naar Barcelona of Praag
Al reis je door naar het eind van de wereld ik ga met je mee.”
Volgens mij heb je een zeer ernstige vorm van verlatingsangst. Ik houd mijn hart vast voor de uitkomst. Helaas zullen we het nooit te weten komen.

juli 21st, 2012

De liedjes van Lies


Omdat mijn moeder de liedjes dus niet onthoudt, slaat ze ze op in haar notities. Ja, mijn moeder is hipper dan ik met haar iPhone. Nee, harddisk is geen liedje. 

Ik heb de allerliefste moeder van de wereld. Echt waar. Jij denkt misschien dat jouw moeder de allerliefste is en het spijt me dat ik je uit die droom moet helpen. Mijn moeder is dat al.
Ondanks dat Lies, laten we haar zo maar noemen, heel lief is, heeft ze ook zo haar vervelende gewoontes. Ik zal er vandaag eentje uitlichten.

Stel, er is een liedje, laten we zeggen: ‘Rolling in the deep’ van Adele. Dat is een leuk liedje, zeg nou zelf (en dan bedoel ik niet leuk in de zin van ‘vrolijk’, maar je begrijpt me wel). Dat vond ik dus ook. Met de nadruk op vond.

Lies en ik zaten in de auto.
‘We could have had it all.’ brult Adele op de radio.
Mijn moeder stuiterde bijna de auto uit.
‘Oh oh Laura, welk liedje is dit?’
De auto maakte een gevaarlijke zwieber naar links en even ben ik bang de dood tegemoet te zien.
‘Ade-heeeele.’ zeg ik en ik rol met mijn ogen. ‘Dit is al de tiende keer dat je dat vraagt.’
Mijn moeder negeert me en zet de radio op de hoogste volume.

De volgende dag. Ik zit in mijn kamer nuttige dingen te doen zoals twitteren en 16 and pregnant kijken. Het gejank van de baby wordt echter overstemd door iets anders.
Het stemgeluid van Adele.
Mijn moeder heeft blijkbaar de cd van Adele gekocht. Daar heb ik geen problemen mee. Ik laat haar het liedje één keer draaien, op zijn hardst. Maar dan draait ze het nog een keer. En nog een keer. Ze houdt er potverdorie maar niet mee op.
‘ZACHTER!’ schreeuw ik er bovenuit.
Mijn moeder glimlacht alleen maar en zet hem nog een tikje harder.

Een week later komt de woede al opborrelen bij de begintonen van ‘Rolling in the deep’. Het is inmiddels de tachtigduizendste keer dat ik hem heb gehoord. Wat een rotnummer.

Bedankt, Lies, bedankt.

(maar ondanks dat is ze nog steeds de allerliefste moeder van de wereld)